Volle sokken

Aan het einde van de zomer, begin van de herfst vinden er in vele dorpen in de Achterhoek, maar ook daarbuiten, festiviteiten plaats. Denk aan festivals, zomerfeesten, maar ook vele dorpen vieren kermis. Voor de jonge jeugd zijn er botsauto’s, draaimolens, gokautomaten en suikerspinnen. Voor de (jong-)volwassenen zijn er bands, dj’s, muziektenten en er is bier, veel bier. Voor velen is de jaarlijkse kermis een ware reünie, menigeen ziet oude bekenden die alleen dán worden gezien. Van heinde en verre komen (oud-)dorpelingen erop af.

In het dorp waar ik woon wordt er op de ‘kermismaandag’ op houten vogels geschoten. Degene die de vogel het beste weet te raken zodat het ding valt, mag zich een jaar lang schutterskoning noemen, een heel bijzondere eer. De koning wordt dan ook officieel gehuldigd in een door paarden getrokken koets door het hele dorp, begeleid door het plaatselijke harmonieorkest. Een geweldige happening, zelfs voor ‘import’ als ik. Toen ik een aantal jaren geleden mezelf betrapte op het luidkeels meezingen van het ‘dorpslied’, voelde ik mij voor het eerst echt ingeburgerd.

Tijdens dergelijke feesten wordt er over het algemeen veel bier genuttigd, voor sommigen wellicht iets té veel. Daarvoor zijn er vele uitdrukkingen in omloop. We kennen natuurlijk allemaal de term ‘lam’, ‘aangeschoten’, ‘dronken’ en het ‘lazarus zijn’, waarmee wellicht verwezen wordt naar de Bijbelse figuur Lazarus, die uit de dood werd opgewekt door Jezus. De associatie ligt dan in het idee dat iemand zo dronken is dat hij bij wijze van spreken ‘weer tot leven moet worden gewekt’ om nuchter te worden. Echter, tijdens de kermis in het dorp waar ik woonachtig ben, hoorde ik (ik zág het ook!) dat iemand ‘de sokken vol’ had. Die uitdrukking had ik nooit eerder gehoord. Vermoedelijk betekent het dat iemand te veel gedronken heeft en dat zijn sokken te vol lijken te zitten vanwege een onvast gevoel tijdens het lopen. Hoe dan ook: ik vind het altijd leuk om dergelijke uitdrukkingen te horen. Ze zijn geheime schatten van ons taalgebied, verborgen in de klanken van het alledaagse gesprek. Ze verbinden ons met een tijd waarin de wereld kleiner was en de gemeenschap hechter. Precies waar de kermissen in alle dorpen voor zijn bedoeld... de weg naar de volle sokken!