Bruidspaar Frits en Aaltje Kolkman haalt na 65 jaar opnieuw de krant

BORCULO – Speciaal voor burgemeester Joost van Oostrum had Frits Kolkman (90) vorige week een door hem in het verleden geschreven dialectgedicht over ‘Noordik’ klaar gelegd. De in Noordijk woonachtige burgemeester kwam namelijk bij hem en zijn vrouw Aaltje Kolkman – Langeler (87) woensdag 3 juni op bezoek omdat het echtpaar maar liefst 65 jaar getrouwd waren. Van Oostrum genoot zichtbaar van het gedicht.

Door Jan Hendriksen

De roots van Frits Kolkman liggen in Gelselaar nabij de provinciale grens met Overijssel. Die van Aaltje Langeler in de Borculose buurtschap Heure. Het was bij de ‘Bolsbekke’ nabij de Slaapbrug tussen Gelselaar en Nettelhorst waar het tweetal elkaar voor het eerst ontmoette. “Ik heb je voor het eerst ontmoet, daar bij de waterkant”, zo begint Frits te zingen. En inderdaad, daar blijkt niets van gelogen te zijn. “In de jaren vijftig was dat een populaire ontmoetingsplek voor de jongens en meiden uit de buurt. Zowel zomers om er te zwemmen als ‘s winters om er te schaatsen. Ik was er met vriendinnen en Frits met zijn kameraden, op een zomerse dag”, vertelt Aaltje. “En ik had direct een oogje op Aaltje. Ze zag er goed en mooi uit. Maar eerlijk is eerlijk. In het begin was het soms ‘effen oet’ tussen ons. Het was een soort ‘knipperlicht’-verkering. Maar uiteindelijk hebben we elkaar niet meer losgelaten.”

In de krant
Ze trouwden op het gemeentehuis in Borculo waar nu het Kristalmuseum is gevestigd. Aaltje: “En met onze trouwpartij hebben we de krant zelfs nog gehaald. Ik bleef namelijk met de hak van één van mijn schoenen tussen de planken van de brug vastzitten. Het kostte nogal wat moeite om die los te krijgen.” De Borculose bruid had nog maar één schoen. En Aaltje haalde daarmee destijds dus de krant.
Het bruidspaar trouwde daarna in de Hervormde kerk in Geesteren en dineerde bij Geesink in Geesteren waarna het grote feest bij café Florijn in Gelselaar werd gevierd. Frits en Aaltje trokken vervolgens op de boerderij van Frits ouders in. “Maar niet bij hun over de vloer hoor. We hadden ons eigen stekje. En dat was in die tijd niet zo gebruikelijk. En daar vonden sommige mensen best iets van. Maar daar hebben we ons nooit iets van aangetrokken hoor”, zegt Aaltje.

Frits werkte vele jaren als melkwinningsadviseur bij de voormalige zuivelfabrieken in de omgeving van Borculo en Lochem, zoals onder meer De Cloese in Lochem en De Wiersse in Vorden. “Ik ging dagelijks de boer op in de tijd dat de melkbussen plaatsmaakten voor de koeltanks en de grupstallen voor ligboxenstallen werden ingeruild. Dat was een prachtige tijd.” Aaltje werkte voordat ze jaren lang de distributie van bloemen - groentezaden verzorgde als antiquair in Lochem en deed de huishouding. Bloemen was en is ook een grote passie van Aaltje zo blijkt als we een blik in de tuin werpen. En ze maakt(e) graag mooie boeketten. Onder meer voor de bloembinderij van Han Fokkink in Lochem.

Dialect
Dialect loopt als een rode draad door het leven van Frits. Hij was een graag geziene gast bij vrouwenverenigingen en andere clubs waar hij dialectverhalen voorlas. Frits is nog steeds lid van de vereniging ‘Vrienden van de Streektaal veur Lochum en umgeving’. “Jammer genoeg heft deze vereniging zich binnenkort op.” Talloze verhalen en gedichten schreef bij voor de ‘Moespot’, het gezamenlijke tijdschrift van een drietal regionale dialectkringen. En ooit schreef Frits het boek ‘De katte van oonzen naober’. Een boek met een mengelmoes van Twents en Achterhoeks dialect met talloze verwonderingen. Aaltje: “En dan vergeet Frits nog te vertellen dat hij jarenlang actief was voor de Gelselaarse toneelvereniging De Eendracht. Als toneelspeler maar ook als regisseur.”
Het briljanten echtpaar, dat nog zelfstandig woont, heeft drie kinderen. Ook zijn er vier kleinkinderen.