Na dertig jaar is het voor De Berkelzangers ‘mooi ewes’

BORCULO/RUURLO/LOCHEM – Onder het motto ‘‘t Is mooi ewes’ treden De Berkelzangers op zondagmiddag 1 november in Muziekcentrum Borculo voor de allerlaatste keer op. Na dertig jaar zingen zet het Borculose mannenkoor een punt achter het bestaan. Aan het afscheidsconcert verlenen tevens Die Slingetaler Musikanten uit Winterswijk en het Duo Een & Ander uit Zelhem hun medewerking. ‘‘t Is mooi ewes’ begint om 14.00 uur. De zaal is vanaf 13.00 uur open. De toegang is gratis. Vol is vol. 

Door Jan Hendriksen

‘Kom het met ons vieren’, is de nadrukkelijke oproep van De Berkelzangers voor het concert ‘t Is mooi ewes’. Speciaal voor het allerlaatste concert is er door het koor een luchtig muzikaal programma samengesteld met grotendeels bekende meezingers. “En daar hebben we bewust voor gekozen. Want ondanks dat het een heel dubbel gevoel geeft, willen we op een waardige en vrolijke wijze afscheid nemen van het koor. Want vrolijkheid stond in al jaren centraal”, verklaart voorzitter Otze Hoogeveen op één van de laatste repetitieavonden van het koor. 

Want zichtbaar is het plezier dat het koor tijdens deze repetitie uitstraalt in aanloop naar het allerlaatste optreden. “We zijn absoluut niet over één nacht ijs gegaan. Aan de opheffing liggen een aantal redenen ten grondslag. Vorig jaar moest door ziekte dirigent Lodewijk van Houwelingen noodgedwongen afscheid nemen van het koor. Hij zwaaide sinds de oprichting in 1996 met veel plezier en enthousiasme de scepter. Een zoektocht naar een nieuwe dirigent leverde geen resultaat op. Noodgedwongen ben ik toen maar voor het koor gaan staan. Ook de vergrijzing sloeg de laatste jaren, net zoals bij andere koren, flink toe. En onder de vaste muzikale begeleidingsgroep overleden twee leden. Daarnaast sloten er ondanks een actieve werving zich geen nieuwe leden aan”, aldus Otze Hoogeveen.

Uniek
De Berkelzangers was in al die dertig jaar een gezellige gemêleerde groep mannen. Men vroeg nooit het uiterste van zichzelf, maar hadden kwaliteit en enthousiasme wel hoog in het vaandel staan. De Berkelzangers waren een uniek koor in de regio. Uniek omdat men steevast in die dertig jaar optrad met een eigen combo variërend van zes tot acht muzikanten. “Veel van onze zusterkoren zingen met muziek van een band. Daar hebben we nooit voor gekozen”, zo laat secretaris Jos Eisink niet zonder enige trots weten.

Het repertoire van het koor bestond uit gevarieerde nummers in meerdere talen en in het Achterhoeks dialect. Otze Hoogeveen: “We hebben verschillende blokken aan nummers waaruit we kunnen kiezen. Zoals luister-, pop- en zeeman/shantyblokken. Egelander/blaasmuziek-, dialect- en herdenkingsblokken. Maar ook een Caribisch/Zuid-Amerikaans-, Goud van oud- en natuurlijk een feestblok. En van dat laatste laten we tijdens ons slotconcert diverse nummers horen.”

Regio
De leden kwamen lang niet alleen maar uit Borculo. Ook uit onder meer Ruurlo, Neede, Hengelo (G) en Lochem kwamen leden wekelijks voor de repetities naar Borculo. “Zelfs twee leden die naar Nijverdal en Rijssen waren verhuisd kwamen nog altijd trouw. “De verbondenheid tussen de leden is in al die jaren groot geweest”, zegt penningmeester Jan Krooshof, die samen met Otze Hoogeveen, Jos Eisink, Wim ter Maat en Henk Ligterink de laatste jaren het bestuur van het koor vormde. Daarnaast had het koor een speciale muziekcommissie, enkele roadies en een ledenwerfcommissie.

Als het koor het allerlaatst concert achter de rug heeft, dan heeft men nog een gezellig samenzijn. Enkele leden hebben de overweging zich bij een ander regionaal mannenkoor aan te sluiten. Anderen zetten definitief een punt achter hun zangcarrière. “En dat zal best even wennen zijn. Want jarenlang was de dinsdagavond mijn vaste zangavond waar ik naar uitkeek. En die valt nu weg”, aldus één van de acht leden afkomstig uit Ruurlo.

KADER: Geschiedenis De Berkelzangers
Het idee voor de oprichting van De Berkelzangers ontstond in 1996 tijdens de Borculose Septemberfeesten. Onder het genot van een pilsje zongen Rinus van Wijk en Henk Konijnenberg zich daar de kelen schor. Ze hadden daarbij zo’n lol en goed gevoel dat ze zich afvroegen of er niet meer Borculose mannen zijn met ook dat plezier in zingen. Zij concludeerden al snel van ja en verlieten de feesten met de afspraak dat zij een koor gingen oprichten. Een mannenkoor.

Van Wijk en Konijnenberg hadden vooral goed gekeken naar de Grolse Hofzangers en dachten, met hetzelfde genre van gemakkelijk in het gehoor liggende liederen, geestverwanten te kunnen aantrekken. Zij zochten de publiciteit. De oprichting van de vereniging was een feit. De initiatiefnemers konden in 1996 niet bevroeden wat ze zouden aanrichten. Temeer omdat destijds lang niet iedereen overtuigd was van een succes. Voor een gemeentelijke subsidie kwamen De Berkelzangers aanvankelijk niet in aanmerking, want zo zei men: “Er zijn al voldoende koren in Borculo.” Maar die opmerking is met de opheffing van De Berkelzangers anno 2026 achterhaald.