Muzikanten Ottink en Waanders mengen melancholie met humor

HAARLO – Ze kennen elkaar al van jongsaf aan, de muzikanten Jan Ottink en Bennie Waanders, zeventigers nu, en geboren in Neede. Ze bleven goede vrienden, net als, vier eeuwen geleden, de predikanten Willem Sluiter en Magnus Umbgrove, van wie eerstgenoemd eeuwenlang beroemd was als dichter.

Door Sander Grootendorst

Sluiter (geboren in Neede) en Umbgrove (geboren in Borculo) voerden menig gesprek onder een lindeboom die later de Sluiterboom is gaan heten. De originele boom staat er niet meer, wel een nieuw exemplaar met dezelfde naam. Vlak bij die plek verrees in de negentiende eeuw een waterstaatskerkje, plaatselijk bekend als de Kluntjespot, en daar traden zondagmiddag Ottink en Waanders op.
Die twee gingen eveneens met elkaar in gesprek gingen, in de streektaal (Noord-Achterhoeks met vleugjes Twents), maar dan vooral om het publiek te vermaken: met biografische anekdotes en – de mooiste samenspraak – met liedjes uit het eigen repertoire. Overigens werden Sluiters teksten, eeuwenlang zelfs nog, in het hele land gezongen, dus dat is alweer een overeenkomst. En nóg een, verrassend, dwarsverband: Bennie Waanders studeerde ooit aan het seminarie. Maar uiteindelijk gaf hij de voorkeur aan de muziek. Waarin hij, evenals Ottink, nog steeds zeer actief is. Donderdagavond treedt Waanders alweer op in Diepenheim.
Beiden bespelen meerdere instrumenten, maar Ottink had alleen zijn gitaar meegenomen, Waanders zijn keyboards, saxofoon en gitaar.
Het werd een meer dan genoeglijke middag, waarin humor en melancholie naadloos in elkaar overgingen en waarin prachtige liedjes klonken, waaronder de klassiekers Geeteling van Jan Ottink en Um oe van Bennie Waanders, die in de Top-2000 niet zouden misstaan.
Het leek of ze al die decennia samen in de band Link waren blijven spelen, maar dat was alweer begin jaren tachtig. Ze delen met elkaar ook hun wederzijdse waardering. Zo becomplimenteerde Waanders zijn collega vanwege diens “hele mooie tweede stem”. Met meteen daarachteraan de grap: “Daar zou je iets mee moeten doen.”
“Dank voor het welgemeend loopbaanadvies”, lachte Ottink.
Dergelijke adviezen hebben de mannen uiteraard niet meer nodig. Ze stelden vast dat ze niet zo beroemd geworden zijn als Tom Holkenborg, alias Junkie XL (ze speelden wel op hetzelfde festival in diens geboortedorp Lichtenvoorde), en niet zo beroemd als destijds Willem Sluiter. Maar ach, wat is beroemdheid waard als je gewoon jezelf kan zijn en de de bezoekers van de Kluntjespot op een onvergetelijke middag kunt trakteren.