Kerken
Voor de tweede keer in korte tijd sta ik bij de verkeerde kerk. Onlangs gebeurde mij dat nota bene in mijn eigen dorp. Ik zou gaan schrijven over een activiteit die zich af zou spelen in ‘de kleine kerk’ in Hengelo, waarop ik linea recta naar de Banninkstraat fietste, daar waar het kerkje van de vrijzinnige geloofsgemeenschap staat, tevens thuisbasis van de historische vereniging De Olde Kaste. Plaats van handeling bleek die dag echter de van oudsher katholieke Willibrordkerk te zijn, iets verderop in het dorp, in de Spalstraat. Geen heel kleine kerk, maar inderdaad: aanzienlijk kleiner dan de Remigiuskerk in het dorpshart.
Dit keer sta ik in Vierakker, daar waar de Sint-Willibrorduskerk – de gelijkenis in de namen maakt het er ook niet gemakkelijker op – allesbehalve klein is. Al heb ik nu helemaal geen kerk doorgekregen, maar een gebouw: het Withmundi-gebouw. Dat ken ik niet, maar ik weet dat het jubileumoptreden van het koor waarover ik ga schrijven binnenkort in deze prachtige kerk gepland staat, op zondag 7 juni. De repetitie zal in een bijgebouw zijn, vermoed ik. In de haast is het er niet van gekomen om dat tot in de puntjes uit te zoeken. Had ik beter wel kunnen doen, want het is deze avond rondom deze kerk en het Ludgerus-gebouw akelig stil.
Nee, hier ga ik niets vinden. Een duik in de telefoon brengt duidelijkheid. Ik moet nabij de protestantse kerk zijn, in de Dorpsstraat in Wichmond. Daar ergens moet het Withmundi-gebouw staan. De klok tikt over het tijdstip van onze afspraak heen, de mensen zitten vast al te wachten. Toch tref ik ook een eindje verderop in eerste instantie weinig leven. Links van de kerk staat een verlaten gebouw, ik loop erlangs, over het grindpad, tevergeefs. Hier is het niet. Waar dan wel? Hulp komt van enkele koorleden, die arriveren voor hun repetitie: ‘Je moet er rechts omheen lopen.’
Kijk, dáár is het Withmundi-gebouw. In de zaal tref ik een afvaardiging van het koor. We praten over het komende concert, waar deze club vol passie naartoe werkt. En hoewel ze repeteren in Wichmond, speelt het moment suprême zich straks dus af in Vierakker, waar ik net stond. ‘Een fantastisch mooie kerk!’, klinkt het bij de koorleden. Hun optreden past daar perfect. Er speelt hetzelfde als in Hengelo: ook deze katholieke kerk is aan de eredienst onttrokken, er wordt volop nagedacht over een nieuwe invulling.
Het biedt mogelijkheden. Zo houdt de Hengelose muziekvereniging Concordia op zaterdag 18 april een jubileumconcert in de Willibrordkerk. In de ‘kleine kerk' is volgende maand een ruilmiddag voor historische plaatjes. En ook de ‘Vrienden van de Remigiuskerk' organiseren tal van activiteiten, met als grote doel om ook dit gebouw in stand te houden. Het is alleen maar toe te juichen, want al deze kerken hebben een bepaalde vorm van schoonheid. Goedbeschouwd kun je dus ook nooit bij ‘de verkeerde' staan.