Schurink blikt terug op bijzondere momenten in 4 decennia KST
RUURLO - Hans Schurink kijkt in aanloop van de veertigste editie van het internationale Karel Stegeman Toernooi, een toernooi voor jeugdvoetballers dat jaarlijks plaatsvindt op sportpark 't Rikkelder, terug naar bijzondere momenten. Organisator Hans Schurink mag met recht Mister KST worden genoemd; hij haalde door de jaren heen vele clubs naar Ruurlo. Ruim 1500 spelers die profvoetballer werden maakten hun opwachting op 't Rikkelder; 136 van hen schopten het zelfs tot international voor hun land. Dit jaar wordt het KST gehouden van 23 tot 25 mei. Hieronder deel 1 (van drie).
FC Dynamo Kyiv won met ‘geheimzinnige’ man in Ruurlo
In de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw veroverde Dynamo Kyiv de harten van veel voetballiefhebbers met een attractieve stijl van voetballen. Verantwoordelijk hiervoor was coach Valeriy Lobanovskyi. Onder zijn leiding veroverde Dynamo twee keer de Europacup voor bekerwinnaars en één keer de Europese Supercup.
Ook ik was onder de indruk en probeerde Dynamo sinds de start van het Karel Stegeman Toernooi in 1985 naar Ruurlo te halen. Zonder succes, op mijn uitnodigingen werd niet gereageerd.
Toen Michail Gorbatsjov de nieuwe Sovjet-leider werd en pleitte voor verandering, stuurde ik begin 1990 een nieuwe uitnodiging. De voetbalbond reageerde tot mijn verbazing snel met de mededeling dat we op hun lijstje stonden.
Mooi, deze reactie, maar ik schaarde het onder beleefdheid en ging over tot de orde van de dag. Tot ik gebeld werd door Avdey Pinaloff, persvoorlichter van Dynamo, met de vraag of we dat jaar nog plek hadden voor het onder-19 team van Dynamo. Eigenlijk zaten we vol, maar na spoedberaad besloten we eenmalig niet met twaalf, maar met veertien teams te spelen. Tijdens de wedstrijden heeft het publiek geweldig genoten van het spel van team van Dynamo. De toernooiwinst was dan ook appeltje-eitje. Dynamo deed drie jaar achter elkaar mee, met twee eerste plaatsen en een derde plaats.
Buiten het voetballen viel op dat één iemand zich afwijkend gedroeg. Toen ik de assistent-coach van Dynamo hier naar vroeg, wist hij ook niet wie deze persoon was. De ‘geheimzinnige' man was vlak voor vertrek op het station van Kyiv toegevoegd met de mededeling ‘hij gaat ook mee'. Niemand wist wie hij was.
Na het toernooi bleef Dynamo nog een extra dag. Aan ons de taak om een programma te bedenken: met gastgezinnen een dag naar Amsterdam, Giethoorn of het zwembad in Ruurlo. Dit leidde tot enorme keuzestress. Toen realiseerde ik me dat er in de Sovjet Unie geen keuzevrijheid of inspraak was. Ik heb vervolgens een scheidsrechter fluit gepakt, hier keihard op geblazen en geroepen: ‘swimmingpool!' Als volleerde Sovjet-soldaten marcheerden ze direct achter ons aan.
Het debuut van Dynamo kreeg voor mij nog een leuk vervolg, want een maand na het toernooi werden mijn vriendin en ik uitgenodigd voor een weekje Kyiv. Op het vliegveld werden we met een ruime personenbus opgehaald door de persvoorlichter. In dit busje hingen vaantjes van Europese topclubs ėn die van het Karel Stegeman Toernooi.
Bij ons hotel stonden Victor Belkin en Sviatoslav Syrota, waarvoor wij tijdens het toernooi gastgezin waren, op ons te wachten. Ze hadden van het bestuur de opdracht gekregen om ons een week lang te begeleiden.
Op onze laatste dag in Kyiv gebeurde er nog iets opvallends. Bij het verlaten van de metro werd ik op mijn schouder getikt door de ‘geheimzinnige' man. Hij riep ‘Roerlo' en verdween snel in de menigte. Ik denk dat ik in Kyiv een weekje door de KGB in de gaten ben gehouden!