‘Op naar de editie van volgend jaar, denk ik al, na de laatste handdruk op het festivalterrein ‘

11 juni 2024, 18:35 Muziek

RUURLO – Achterhoek Nieuws-correspondent Jan Hendriksen dompelde zich afgelopen weekend onder in Reurpop. Hij kan haast niet wachten op de volgende editie, zoveel wordt duidelijk uit onderstaande reportage over het Ruurlose festival.

Door Jan Hendriksen

Na ruim 22 festivaluren verdeeld over drie festivaldagen word ik zondagavond om negen uur uitermate vriendelijk door een aantal vrijwilligers uitgezwaaid, als ik het festivalterrein verlaat. Er volgen zelfs een aantal handdrukken. Wat was het weer een schitterend, sfeervol en afwisselend muziek-, spektakel - en theaterfestival. En wat waren de weergoden de vijftiende editie van Reurpop afgelopen weekeinde goed gezind. 

Vrijdagavond om half acht betreed ik met mijn ‘spoorboekje’ in mijn broekzak het dan nog lege, maar sfeervolle en kleurrijke festivalterrein aan de Wiersseweg, dat door de honderden vrijwilligers in een mum van tijd is ingericht. Op de vijf podiums staan de komende dagen meer dan zestig muzikale acts geprogrammeerd. De keuze is weer reuze; je moet keuzes maken. Er is te veel om alles te zien. Maar de keuze is aan het begin van deze avond nog gemakkelijk. De Ruurlose/Barchemse band Strahljäger heeft de eer om het festival af te trappen. En dat doen ze met verve, deze vijf muzikale veteranen. Mannen die samen beschikken over een grote muzikale ervaring. Ze waren in het verleden vele jaren actief binnen enkele bekende en gerenommeerde (voormalige) regionale coverbands zoals De Daltons, Hertogh, Opschaakl’n en The Dogz. Met hun stevige rock en happy metal weten ze het -op dat moment nog niet massaal aanwezige- publiek aan zich te binden.
Maar dat is tegen de klok van tien uur wel anders. Het festivalterrein loopt dan mooi vol. De eerste set van de energieke en interactieve show van Jet Set, met up-to-date repertoire, kampt met wat technische problemen. Maar die worden snel verholpen. Dan naar de Muse tributeband. Die stelt absoluut niet teleur evenals de ACINDC tributeband later op de avond. De Bon Scott performer John Blandford en de energieke Erwin Wuite als Angus staan garant voor een spetterende AC/DC-show.

De Tent Zonder Naam is op deze avond het speelterrein van lokale piraten. Verschillende teams hadden hun platen meegenomen die tijdens de Vinyl Battle op een zo aantrekkelijk mogelijke manier gedraaid moesten worden. Maar dit ‘speelterrein’ stond niet in mijn ‘spoorboekje’.

Samenwerking
Zaterdag trap ik de festivalavond af bij het kleinste podium van Reurpop: De Deale. Daar speelt Mango, een project van zanger en multi-instrumentalist Dante van Hasselt. Hij beweegt zich op het snijvlak van soulvolle, eigentijdse popsongs en een drang naar zeggingskracht, authenticiteit en muzikaliteit. Samen met de The Stone Souls. Wasted Youth Club en Sonic Whip heeft deze Achterhoekse/Liemerse band een podium op Reurpop gekregen in het kader van het project Gelders Goed dat in samenwerking met Poppodium DRU in Ulft tot stand is gekomen.

Bökkers
Massaal liep zaterdagavond rond middernacht de Balzaal vol voor het optreden van Bökkers, onder leiding van Ruurloër Hendrik Jan Bökkers. Ooit is deze band begonnen als coverband van Normaal, maar inmiddels heeft de band een uitgebreid eigen repertoire met hits als ‘Annie uut de Bochte’, ‘Baat Het Niet Dan Schaadt Het Niet’ en ‘Feest’n Drink’n, Rook’n Tot Laat’, die zorgden voor een ongekend feest in de tent. Als afsluiting van de tweede avond gaan we nog even ‘los’ in de Techno Trian en in de Zandkoele met de Outsiders. Cem Araci, ook wel bekend als Outsiders, domineert namelijk de wereldwijde dancescene al jaren met zijn unieke en explosieve draaistijl. De beats knallen uit de geluidsboxen. En daar geniet het festivalpubliek met volle teugen van.

Goedemorgen
Zondagmorgen is het weer vroeg dag voor onze correspondent. ‘Goedemorgen Reurpop’ brengt een heel ander publiek op de been. En dat maakt het festival uniek. De Bargkapel, de Sleppers en de inmiddels 83-jarige zangeres Imca Marina weten dan het 65-plus-publiek aan zich te binden. Een van de meest opvallende bands zondag is wel Brentsleng. Deze Amsterdamse band maakt zelf geschreven muziek in de genres variërend van ska, rock, reggae en blues. Een muzikale show die rockte, schudde en swingde als een malle en onvoorspelbaar, brutaal, krankzinnig en energiek was en vol met humor zat.

En als ABBA-fan mocht na het optreden van Toontje Lager de tributeband Gimme, Gimme, Gimme natuurlijk niet ontbreken in het spoorboekje. Misschien niet de allerbeste tributeband van ABBA, maar het publiek zong en danste volop mee op de nummers uit de jaren zeventig en tachtig, toen de Zweedse band grote furore maakte. Tot slot nemen we zondagavond nog de optredens van de Ierse folkband O’llainnis en de feestband Plork en de Aannemers mee. En dan zit Reurpop 2024 erop. Het was meer dan de moeite waard. Op naar de editie van volgend jaar, denk ik al, na de laatste handdruk op het festivalterrein. 

Voor meer foto’s: www.achterhoekfoto.nl en https://www.facebook.com/Reurpop/