Gemeente legt bom onder participatie-proces windturbines
De komst van windturbines is een gevoelig onderwerp, maar daar is het college van de gemeente Berkelland schijnbaar ongevoelig voor. Zij stellen plotseling de afstandsnorm tot windturbines bij van 600 naar 400 meter.
Dit kregen de inwoners van zoekgebied K te lezen in een brief die zij woensdag in de bus kregen. De afstandsnorm was in februari door de gemeenteraad gesteld op 600 meter of 4 keer de as-hoogte, maar daarmee zijn er volgens het college te weinig mogelijkheden voor windturbines. De normen worden dus aangepast aan het doel, maar daarmee wordt voorbijgegaan aan de gezondheid van haar inwoners. Het is namelijk nog steeds onduidelijk wat de gezondheidseffecten van windturbines zijn.
Daarom wordt momenteel gewerkt aan een landelijke milieueffectrapportage (plan-MER) voor het vaststellen van nieuwe algemene milieuregels voor windturbines. De gemeente Berkelland wacht, in tegenstelling tot samenwerkingsgemeente Oost Gelre, de nieuwe landelijke normen dus niet af, maar vaart een eigen koers. Beloofd was om samen met de inwoners de randvoorwaarden te bepalen, maar hoe ziet participatie er nog uit als de gemeente zelf de regels bepaalt? Waarom geen relatieve afstandsnormen, waarbij de afstand afhankelijk is van de tip- of ashoogte hanteren? Maar vooral, waarom niet wachten op de landelijke normen?
Deze actie van de gemeente roept veel vragen, maar ook achterdocht op bij de inwoners van zoekgebied K. Beloofd was ook om samen op te trekken met de gemeente Oost Gelre en gelijke randvoorwaarden te hanteren. Is samenwerking met een gemeente die zo’n houding aanneemt wel mogelijk?
C. van Trigt, Ruurlo