Diamanten echtpaar Gerrit en Bep Vriezen nog volop actief

RUURLO – Hoe anders waren de weersomstandigheden zestig jaar geleden. Toen scheen op 27 oktober 1965 de herfstzon op de trouwdag van Gerrit Vriezen (87) en Bep Vriezen – Van Campen (83) uitbundig. Maandag was het grotendeels echter onstuimig regenachtig herfstweer. Maar dat deerde het diamanten echtpaar geen moment. Bij de komst van burgemeester Joost van Oostrum, die namens de gemeente met een groot boeket de felicitaties aan het Ruurlose echtpaar overbracht, verscheen ze zon zelfs heel even van achter het grijze wolkendek. Ondanks de wat verlepte witte roosjes in de feestboog, die de buurt naar traditie had geplaatst, ‘straalden’ Bep en Gerrit volop.

Door Jan Hendriksen

Gerrit en Bep werden beiden in Doetinchem geboren. Gerrit als zoon van een Mulo leraar, Beps vader had een bakkerij. Als ‘broodventer’ bij Beps vader had Gerrit tijdens zijn studieperiode aan de kweekschool in Doetinchem al een oogje op Bep. “Maar pas een aantal jaren later sloeg de vonk pas echt over en kreeg ik verkering met Bep”, zo vertelt Gerrit in geuren en kleuren. Bep volgde na de Mulo ook een opleiding aan diezelfde kweekschool waar Gerrit inmiddels voor geslaagd was. Na de succesvolle opleidingen trokken beiden voor een onderwijsbaan naar Noord–Holland. Bep kreeg een aanstelling aan een ‘lagere school’ in Schermerhorn onder de rook van Alkmaar. Gerrit streek neer in Hoorn waar hij een betrekking aanvaardde. “Maar daar heb ik maar een aantal weken gewerkt. Ik was ook gevraagd om in Castricum voor de klas te gaan staan.” Inmiddels had Bep aan één van de andere scholen in Castricum een betrekking aanvaard. “En toen we een huis kregen aangeboden moesten we trouwen. Want wilden we voor die woning in aanmerking komen dan moesten we trouwen. Dat stelde de gemeente namelijk in die tijd als eis. Het was dan wel niet een ‘motje’ zoals dat in die tijd nog wel eens voorkwam. Ons eerste van drie kinderen werd namelijk pas drie jaar na onze trouwdag geboren”, verduidelijkt Gerrit lachend. Die trouwdag vierden Bep en Gerrit in hun geboortestad Doetinchem. Bep: “Voor de kerk zijn we in de grote Sint – Catharinakerk getrouwd en ons huwelijksfeest hebben we groots in het sociëteitsgebouw die tegenover de bakkerij van mijn vader lag gevierd.” 

Achterhoek
Maar naar gelang de tijd vorderde ‘trok’ de Achterhoek steeds meer aan Bep en Gerrit. En zo kon het gebeuren dat Gerrit in 1976 als leraar Nederlands, Aardrijkskunde en Geschiedenis aan de slag kon aan de Staringschool in Lochem. Gerrit: “Via via werden we destijds getipt voor een woning in Ruurlo. En daar wonen we sinds die tijd met veel plezier.” Bep en Gerrit vermengden zich snel in het plaatselijke verenigingsleven. Bep werd lid van de plaatselijke afdeling van de Nederlandse Bond van Plattelandsvrouwen, nu Vrouwen van Nu, waar ze nog steeds actief lid is. Ook maakt Bep na vijftig jaar nog steeds actief deel uit van één van de tuinclubs van Vrouwen van Nu: De Harken. Gerrit werd penningmeester van Speeltuinvereniging Ruurlo en sloot zich aan bij volleybalvereniging Tornax en de Ruurlose bridgeclub.
Anno 2025 zijn beiden nog volop actief en zitten ze absoluut niet achter de geraniums. Met regelmaat zijn ze op bezoek bij één van de kinderen die in Warnsveld, Delft en Amerika wonen en zijn ze actief lid van Buurtvereniging De Garven, de Historische Vereniging Old Reurle en speelt Gerrit nog wekelijks jeu de boule. Van het Borculo’s Mannenkoor neemt Gerrit begin volgend jaar afscheid. “Mijn stem laat het niet meer toe om optimaal te kunnen zingen.” Daarnaast is Gerrit één van de vrijwilligers van de Ruurlose doolhof.

Vakantie
Op vakantie gaan doen Gerrit en Bep nog zo af en toe met hun eigen caravan. Afgelopen zomer namen ze al een voorschot op hun zestigjarig huwelijk. Met hun kinderen en ‘aanhang’ en acht kleinkinderen zijn de op vakantie geweest naar Bruinisse in Zeeland en vandaar uit een week in Cocksdorp op Texel. Het zestigjarig huwelijksfeest viert het diamanten echtpaar komend weekeinde met familie, vrienden, kennissen en buren in één van de plaatselijke horeca. En dat wordt vast een gezellig samenzijn. Want Gerrit en Bep zijn niet ‘vies’ van een feestje, zo kan onze correspondent uit eigen ervaring beamen.