Stichting ‘Verborgen Dilemma’ onthult love seat op Liefdespad

RUURLO – Praten over je gevoelens is normaal en goed en kan in bepaalde situaties bijdragen aan herstel, maar de praktijk blijkt weerbarstiger. Door bijvoorbeeld geen ‘uitgestoken hand’ te zoeken loop je het risico alleen maar dieper weg te zakken in je gemoedstoestand. Dat kan uiteindelijk zelfs tot een onomkeerbare daad leiden. Jos en Wilma Rouwhorst uit Ruurlo besloten op enig moment dat het tijd werd om hun verdriet om te zetten in actie, bedoeld als ‘uitgestoken hand’ naar anderen. Ze richtten de Stichting ‘Verborgen Dilemma’ op en kregen een kunstwerk op het Liefdespad met thema ‘Herinnering’.

Door Rob Weeber

De Stichting ‘Verborgen Dilemma’ werd in 2023 opgericht. Aanleiding was de impact van zelfdoding uit de directe omgeving van Jos en Wilma. “De oprichting van de stichting was een belangrijke stap voor ons,” legt Jos uit, “en ook best confronterend voor onszelf. Maar we willen uiteindelijk het onderwerp ‘zelfdoding’ bespreekbaar maken. De mentale gezondheid van jongeren bijvoorbeeld is slecht. De verwachtingen van hen omtrent het leven zijn vaak te hoog. Het moeten allemaal negens zijn. Dat is irreëel, het leven is niet altijd leuk. Dat is een harde les die ze leren en niet iedereen kan daarmee omgaan. Belangrijk is dan dat ze zich bewust zijn van hun verborgen gevoelens en erover willen en durven praten.”

Eigen, lokaal kunstwerk
November vorig jaar waren Jos en Wilma op bezoek in Arnhem bij het beeld ‘Stille Strijder’. Dit kunstwerk, bedoeld om de aandacht te vestigen op zelfdoding onder jongeren, is destijds ontworpen als rondreizend kunstwerk. Jos wilde het naar Ruurlo halen, maar was te laat. “Men was verbaasd over mijn verzoek. Men had de Achterhoek al eerder aangeschreven om langs te komen, maar er kwam geen reactie. Ook was inmiddels besloten dat het beeld een vaste standplaats in Arnhem zou krijgen. Toen zijn we op zoek gegaan naar mogelijkheden om zelf een lokaal kunstwerk te krijgen. Kunst bevordert immers bewustwording en bespreekbaarheid.”

Ginkgo biloba boom
Zondag was de onthulling van het kunstwerk, bijgestaan door De Heikamp, de Stichting ‘Het Liefdespad’, Stichting ‘Pak An’ en gemeente Berkelland. Het betreft een cortenstalen love seat geïnspireerd op de Ginkgo biloba boom (Japanse notenboom). Het kunstwerk is van de hand van de 85-jarige kunstenaar Bea Verheull, oud-inwoonster van Ruurlo. “Mijn moeder en ik gaven elkaar zo’n veertig jaar geleden een Japanse notenboom cadeau. Hij staat nog steeds in de tuin. Ik gebruikte de boom veel in mijn werk, bijvoorbeeld op een kerstkaart of als linosnede.” Toen Jos en Wilma haar werk zagen, benaderden ze haar voor de opdracht. Saillant detail is dat het echtpaar sinds hun verhuizing naar Ruurlo zelf ook zo’n boom in de tuin heeft. Die werd destijds aanbevolen door een familielid dat later zelfdoding pleegde. “We hadden zijn beschrijving van de boom altijd bewaard”, legt Wilma uit. Toen we Bea vroegen om het kunstwerk te maken, haalden we het weer tevoorschijn. Misschien bestaat toeval toch.”

De love seat kreeg het thema ‘Herinnering’ mee, net zoals alle andere love seats op het Liefdespad ook een thema hebben. Na de onthulling door Jos Rouwhorst en kunstenaar Bea Verheull, nam voorzitter van de ‘Stichting Het Liefdespad’ Marijke van Haaren het woord. Ze was zeer vereerd namens de stichting om het kunstwerk in de route te mogen opnemen. “Hoe leidt het item zelfdoding tot verheffing?” vroeg ze zich af. Het gaat volgens haar om de liefde voor de herinnering en de ode aan het leven die tot verheffing en voortgaan leiden. “Echte liefde maakt blij en verheft.”

Daarna droeg Wilma Rouwhorst een zelfgemaakt, zeer indringend gedicht voor onder de titel: ‘Ik had ‘t nooit verwacht.’ Het eindigde met de woorden: ‘We proberen ons te troosten met de gedachte dat je nu rust vindt. Rust zacht.’

Wethouder Betsie Wormgoor was namens de gemeente aanwezig. Ook haar liet het onderwerp en de bijeenkomst (zichtbaar) niet koud. “Belangrijke thema’s zijn in de Achterhoek niet makkelijk bespreekbaar”, begon ze. Ze wees er verder op dat het leven niet altijd over rozen gaat en dat we verbinding moeten zoeken met elkaar als we ons geen raad weten. Ook zij prees de keuze voor een kunstwerk. “Kunst fungeert als katalysator en kan helpen om elkaars hand te pakken en zo eenzaamheid te verlichten en het leven draagbaarder te maken”, aldus de wethouder.

Jos zelf, eveneens zichtbaar geëmotioneerd, prees alle positieve aandacht die ze hadden ontvangen. “Het maakt ons sterker om door te gaan”, gaf hij aan. “We hopen dat dit kunstwerk ervoor zorgt dat minder mensen een innerlijke worsteling hebben, dat minder mensen onzichtbaar lijden en hun gevoelens bespreekbaar maken. ‘Praten’ is een van de belangrijke dingen in het leven. Hopelijk brengt dit kunstwerk het gesprek op gang.” Hij gaf tevens aan te werken aan een mobiel kunstwerk voor Berkelland. “Rondom zo’n kunstwerk kunnen allerlei activiteiten georganiseerd worden, zoals een muziekuitvoering, een stille tocht of een voordracht.