Koen Hoijtink (l.) en Niek Sprukkelhorst speelden (bijna) zeventien jaar onafgebroken met elkaar in het eerste elftal van VV Ruurlo. Foto: André Oltvoort.
Koen Hoijtink (l.) en Niek Sprukkelhorst speelden (bijna) zeventien jaar onafgebroken met elkaar in het eerste elftal van VV Ruurlo. Foto: André Oltvoort.

'Luigi' en 'Sjaak' doen stapje terug

Koen Hoijtink en Niek Sprukkelhorst nemen afscheid van VV Ruurlo 1

Door Jan Hendriksen

RUURLO - Het uitduel van afgelopen zondag had voor beiden hun allerlaatste competitiewedstrijd in het eerste elftal van VV Ruurlo moeten zijn. Dat hadden Koen Hoijtink en Niek Sprukkelhorst voor aanvang van de competitie al kenbaar gemaakt. Maar het liep totaal anders door de corona-crisis. De thuiswedstrijd van 8 maart blijkt voor beide drijvende krachten van Ruurlo 1 de laatste te zijn geweest op het hoogste niveau.

VV Ruurlo 1 zou afgelopen zondag 24 mei uit spelen tegen Sportclub Lochem, in de derde klasse C van het district Oost van de KNVB. Maar de voetbalcompetitie 2019-2020 werd op 11 maart abrupt stilgelegd en door de KNVB niet meer hervat. Dus was het bezoekende HC 03’ uit Drempt de allerlaatste tegenstander van Koen Hoijtink (35) en Niek Sprukkelhorst (33).

Luigi en Sjaak
De twee zijn rasechte clubmensen die (bijna) zeventien jaar onafgebroken met elkaar optrokken en in het eerste elftal speelden: Koen Hoijtink (35) en Niek Sprukkelhorst (33). Eind vorig seizoen werd het onafscheidelijke tweetal, bij intimi beter bekend als Luigi (Hoijtink) en Sjaak (Sprukkelhorst) nog in het zonnetje gezet omdat Koen zijn 350ste en Niek zijn 325ste wedstrijd in het eerste elftal van VV Ruurlo speelde. En nu is een waardig afscheid niet mogelijk terwijl in deze periode normaliter fraaie nacompetitie- en degradatiewedstrijden, voetbalweekenden, jaarfeesten, het Karel Stegeman toernooi en pupillenkampen plaatsvinden. Maar wat in het vat zit verzuurt niet, zo moeten beiden maar denken.
Afgelopen week hervatte de selectie van VV Ruurlo 1 na tien weken de trainingen. Met alle beperkingen die de corona-maatregelen met zich meebrengen. “Maar het was weer prettig om elkaar te zien en iets te kunnen doen”, zegt Sprukkelhorst. Helemaal stil had het tweetal in die tussenperiode niet gezeten. “Ik heb voor mezelf hardgelopen”, aldus Hoijtink zittend op één van de zwerfkeien voor de hoofdingang van sportpark ‘t Rikkelder. Het sportpark is op dit moment namelijk alleen toegankelijk voor trainingen. Andere samenkomsten zijn nog verboden.

Perspectief
Hoijtink en Sprukkeklhorst hadden zich een totaal ander eind van hun voetbalcarrière in VV Ruurlo 1 voorgesteld. “Dit is inderdaad bizar. Maar alles is natuurlijk betrekkelijk. Je moet het in perspectief zien. Wat dat betreft hebben we dit seizoen alles meegemaakt wat je maar kunt bedenken. Hoijtink doelt onder meer op het overlijden van de vader en moeder van hun hoofdtrainer en goede vriend Wouter Schouten, met wie ze vele jaren in VV Ruurlo 1 speelden. Koen: “Hans en Ida Schouten waren onze grootste en trouwste supporters.”
Op sportief vlak maakten beiden natuurlijk betere tijden door dan in het afgelopen afgebroken seizoen. “Maar ik ben ervan overtuigd dat we het gevoel van de laatste wedstrijd die we in de allerlaatste minuut met 1-0 wonnen, in de laatste negen wedstrijden zouden hebben vastgehouden. We zouden ons hebben veilig gespeeld en niet zijn gedegradeerd. Dat is natuurlijk achteraf makkelijk praten nu de competitie niet werd uitgespeeld. Maar ik meen het echt”, aldus Sprukkelhorst.

Hoogtepunten
Laatste man Niek Sprukkelhorst maakte ooit één seizoen (2007) een uitstapje naar het Lichtenvoordse Longa ‘30, dat destijds in de derde klasse speelde. Maar Koen Hoijtink droeg als middenvelder nooit het shirt van een andere club. Hij debuteerde op zeventienjarige leeftijd onder trainer Maarten Wolventang in het eerste van VV Ruurlo. Evenals Niek Sprukkelhorst maakte hij diverse kampioenschappen en enkele degradaties met het eerste elftal mee dat in die periode vanuit de vijfde naar de derde klasse opklom.
Onder de hoogtepunten uit die zeventien seizoenen zijn de promotiewedstrijden in de nacompetitie tegen VV Trekvogels uit Nijmegen in het seizoen 2011-2012. "We verloren toen thuis na een strafschoppenserie. Ik miste de beslissende strafschop. Maar het was onder aanvoering van trainer Jan Ligtenberg sportief gezien wel een van de mooiste seizoenen", zegt 'Sjaak' Sprukkelhorst. Ook halen beiden het kampioensduel in 2016 tegen SV Dinxperlo in de vierde klasse aan. "Het was het eerste seizoen onder trainer Wouter Schouten met wie we ook jarenlang hebben gespeeld." 'Luigi' Hoijtink herinnert zich ook nog het kampioenschap in 2009 in de vierde klasse tegen rivaal VV Reunie als de dag van gisteren.

Lager niveau
Wat beiden volgend seizoen gaan doen is nog niet helemaal duidelijk. Niek Sprukkelhorst wil graag in een van de lagere elftallen spelen waarin ook een aantal vrienden en zijn broer uitkomen. “Dat is mijn grootste wens altijd geweest. En die kans doet zich nu voor.” Daarnaast is Sprukkelhorst, in het dagelijks leven werkzaam bij een regionale groothandel in sportartikelen, in gesprek met de Technische Commissie van VV Ruurlo om op voetbaltechnisch gebied misschien iets voor de ‘geel zwarte’ club te gaan betekenen.
Koen Hoijtink, die als logistiek planner werkzaam is bij een plaatselijke precisie-vervoerder, wil ook blijven voetballen, maar dan eveneens op lager niveau. “Voor de rest zie ik wel. Sinds vorig jaar maak ik deel uit van het Organisatie Comité (OC) van het Internationale Karel Stegeman Toernooi. Komend weekeinde zou mijn vuurdoop zijn geweest. Maar helaas. Net als onze laatste duel in VV Ruurlo 1 afgelopen zondag gaan al die wedstrijden komend Pinksterweekeinde ook niet door. Spijtig. Maar het is niet anders.”

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden