Herman Koopman, secretaris zonder pen. Foto: Rob Weeber
Herman Koopman, secretaris zonder pen. Foto: Rob Weeber

'Ik ben de enige secretaris die geen pen kan vasthouden'

Rolstoelgebruiker negeert handicap

Door Rob Weeber

BORCULO - Herman Koopman uit Borculo is 72 jaar en al jaren gehandicapt door het Guillain-Barré syndroom (GBS), een auto-immuunziekte die het perifere zenuwstelsel aantast, de verbinding tussen het centrale zenuwstelsel en weefsels en organen. Het trof hem tijdens zijn werk als reisleider in het Verenigd Koninkrijk en maakte hem van de ene dag op de ander dag invalide. Sindsdien maakt hij zich ondanks zijn handicap dienstbaar met vrijwilligerswerk. Hij accepteert zijn ongemak, maar ervaart als rolstoelgebruiker ook de hindernissen van de stad.

Sinds 2012 werkt hij gemiddeld een halve dag per week als secretaris bij Bohero, de humanitaire kringloopwinkel. Zijn werk omvat notuleren en andere secretariële taken zoals de nieuwsbrief en Facebook. "Bohero heeft naast de kringloop ook een humanitair doel en dat is wat mij aantrekt. Zonder die laatste toevoeging zou ik daar niet werken. Sinds drie maanden ben ik ook vrijwilliger en secretaris van de Zonnebloem afdeling Borculo/Haarlo. De overlap met Bohero is het humanitaire aspect. Het gaat erom dat je een bijdrage aan de samenleving doet, elkaar helpt. De afdeling Borculo werkt met 30 vrijwilligers en ondersteunt zo'n 180 gasten. Dat ik ook hier secretaris ben, is geen toeval. Ik schrijf graag, heb zelfs na mijn ongeval een boek uitgebracht over alle basisscholen in Berkelland en ben bezig met een familieboek. Dit is echter alleen mogelijk dankzij de techniek. Ik zeg wel eens gekscherend dat ik de enige secretaris ben die geen pen kan vasthouden. De Zonnebloem bestaat dit jaar 50 jaar en viert feest. Op zondag 4 april bijvoorbeeld treedt Merel en een bandparodist op bij zaal Peters. In mei maken we een bustocht naar Elburg waar we voor een boottocht inschepen. Twee afzonderlijke activiteiten die echter voor een rolstoelgebruiker niet zo vanzelfsprekend zijn. Wie met zijn rolstoel wel eens door de Steenstraat heeft gereden, weet wat ik bedoel. Het ongelijke plaveisel is geen pretje. Zo zijn er meer straten die qua bestrating voor rolstoelgebruikers een uitdaging zijn. Naast mijn rolstoel heb ik de beschikking over een elektrische ligfiets. Als je daarmee over bijvoorbeeld kinderhoofdjes rijdt, dan voel je elke spier. Gelukkig is daarentegen de bus naar Elburg ook voor rolstoelgebruikers toegankelijk."

Herman wil graag een oproep doen voor nieuwe vrijwilligers voor de Zonnebloem. Met name mannen zijn welkom. Onder de vrijwilligers is slechts een man. Gehandicapt zijn, wil volgens hem niet zeggen dat je je niet dienstbaar kunt maken.

Meer berichten